Vöktun og rannsóknir

Vöktun | Rannsóknir | Merkingar

Vöktun og rannsóknir
Vöktun arnarins sem hófst árið 1959 er lengsta samfellda rannsókn á fuglastofni hér á landi. Fuglaverndarfélagið sá lengstum um þessar athuganir í góðu samstarfi við Náttúrufræðistofnun Íslands, sem undanfarin tíu ár hefur leitt verkefnið. Liðsmenn Fuglaverndarfélagsins gegna þó áfram lykilhlutverki við vöktun og rannsóknir á arnarstofninum. Nýverið bættist liðsauki með Náttúrustofu Vesturlands og hafnar eru rannsóknir á hugsanlegum áhrifum erfða og mengunar á arnarvarp.

Vöktun
Á síðari árum eru arnarpörin talin úr lofti snemma vors, áður en afföll verða í varpi. Það tryggir að sem flestir ernir séu við látnir þegar setrin eru heimsótt. Fyllsta aðgát er höfð þegar flogið er yfir arnarsetrin og láta ernirnir því yfirleitt þessar heimsóknir í léttu rúmi liggja. Ferðir fótgangandi manna og báta valda miklu meiri styggð hjá hreiðurörnum en lítil flugvél sem svífur yfir. Varpárangur arna er metinn síðsumars úr lofti, á láði og legi. Einnig er haft samband við bændur á arnarslóðum til að leita nánari fregna af örnum.

Fylgst með arnarstofninum
Arnarstofninn var fyrst metinn með sæmilegri vissu kringum 1920 á grundvelli ítarlegra fyrirspurna þeirra Bjarna Sæmundssonar, dýrafræðings og Peteer Nilesen, faktors og fuglaáhugamanns í Árborg. Framtak þessara fuglaverndarmanna lagði ómetanlegan grunn að þekkingu okkar á fjölda og dreifingu arnarstofnsins frá því um aldamótin 1900 og raunar fram yfir 1930.

Fyrsta talningin á arnarstofninum var gerð af breskum stúdentum árið 1939. Frá þeim tíma og fram undir 1960, þegar reglulegt eftirlit hófst með arnarstofninum eru til allgóðar um íslenska arnarstofninn sem byggjast einkum á vinnu þeirra Björns Björnssonar, fuglaljósmyndara og Finns Guðmundssonar, fuglafræðings á Náttúrufræðistofnun.

Árið 1959 fór Agnar Ingólfsson, síðar prófessor, um arnarslóðir, taldi erni og aflaði mikillar vitneskju um arnarvarp á næstliðnum árum. Agnar safnaði jafnframt tiltækum upplýsingum um sögu og þróun arnarstofnsins til þessa tíma og lagði þar með grunn að vöktun Fuglaverndarfélagsins og Náttúrufræðistofnunar á arnarstofninum sem staðið hefur óslitið í meira en 40 ár.

Meira um vöktun: Rannsóknir | Merkingar

Til baka